Przewodnik prawny dla polskiej rodziny za granicą

Przewodnik prawny dla polskiej rodziny za granicą

Irlandia

Najważniejsze informacje

Szkoła

Model edukacji

W Irlandii edukacja jest obowiązkowa dla dzieci w wieku od 6. do 16. roku życia lub do ukończenia trzeciego roku drugiego poziomu edukacji (irlandzkiego odpowiednika polskiego gimnazjum).

System edukacji w Irlandii składa się z: poziomu podstawowego (primary level), drugiego poziomu (second-level), trzeciego poziomu ( third-level) oraz dalszej edukacji. Darmowa edukacja jest dostępna na wszystkich poziomach, wyjątkiem są szkoły prywatne.

Edukacja przedszkolna jest zazwyczaj zapewniana przez placówki finansowane ze środków prywatnych lub placówki opieki nad dziećmi. O dofinansowanie w ramach programu wczesnej opieki i edukacji (ECCE) mogą ubiegać się rodzice, których dzieci ukończyły 2 lata i 8 miesięcy przed 31 sierpnia każdego roku. W ramach programu zapewniana jest bezpłatna opieka i edukacja w wymiarze 3 godzin dziennie przez pięć dni w tygodniu w ciągu 38 tygodni rocznie (od września do czerwca). Niektóre inicjatywy przedszkolne dla dzieci znajdujących się w trudnej sytuacji są finansowane przez Departament Edukacji i Umiejętności.

Edukacja podstawowa: obowiązek szkolny obejmuje dzieci od 6. roku życia, jednak dziecko może zostać posłane do szkoły już po czwartych urodzinach.

Niektóre dzieci, które przyjeżdżają do Irlandii, a wcześniej mieszkały za granicą lub nie znają języka angielskiego, mogą zostać zwolnione z nauki języka irlandzkiego, który jest obowiązkowy dla dzieci planujących zostać na stałe w Irlandii:  zobacz

Szkoły podstawowe są zazwyczaj własnością prywatną wspólnot religijnych (lub rad nadzorczych), ale są finansowane przez państwo.

Edukacja drugiego stopnia prowadzona jest przez różne typy szkół ponadpodstawowych. Dzieci rozpoczynające ten poziom edukacji mają zazwyczaj około 12 lat. Etap ten składa się z trzyletniego cyklu dla młodszych dzieci, który kończy się egzaminem Junior Certificate lub Junior Cycle (JCPA). Później następuje dwu- lub trzyletni (w zależności czy zostanie podjęty dobrowolny rok przygotowawczy) cykl dla młodzieży. Rok przejściowy pozwala uczniom na zdobycie szerokiej gamy doświadczeń edukacyjnych, w tym praktyk zawodowych.

Podczas ostatnich 2 lat w cyklu seniorów uczniowie przystępują do jednego z 3 programów, z których każdy prowadzi do egzaminu państwowego – the established Leaving Certificate, the Leaving Certificate Vocational Programme lub the Leaving Certificate Applied Programme.

  • Established Leaving Certificate – stanowi główną podstawę przydzielania miejsc na uniwersytetach i uczelniach technicznych;
  • The Leaving Certificate Vocational Programme – koncentruje się na zagadnieniach technicznych i obejmuje dodatkowe moduły, które są ukierunkowane zawodowo, ale również stanowi podstawę przydzielania miejsc na uniwersytetach i uczelniach technicznych;
  • The Leaving Certificate Applied Programme – celem tego programu jest przygotowanie uczestników do dorosłego i zawodowego życia poprzez odpowiednie doświadczenia edukacyjne. Mają one na celu rozwój następujących obszarów ludzkich działań: duchowy, intelektualny, społeczny, emocjonalny i fizyczny. Nie jest uznawany za bezpośrednie wejście na kursy trzeciego stopnia.

Edukacja trzeciego stopnia składa się z uniwersytetów, uczelni technologicznych i kolegiów nauczycielskich. Uczelnie są w znacznym stopniu finansowane przez państwo. Ponadto istnieje wiele niezależnych prywatnych szkół wyższych. Uniwersytety oferują programy studiów licencjackich, magisterskich i doktoranckich. Uczelnie technologiczne zapewniają programy kształcenia i szkolenia w takich dziedzinach jak: biznes, nauka, inżynieria, językoznawstwo i muzyka. Dzięki nim można uzyskać certyfikaty, dyplomy i stopnie naukowe. Kolegia nauczycielskie specjalizują się w szkoleniach nauczycieli szkół podstawowych.

Kwestię edukacji w Irlandii reguluje ustawa Education (Welfare) Act 2000: zobacz

 

Procedura naboru dziecka do szkoły

Dzieci w Irlandii zazwyczaj uczęszczają do swojej szkoły rejonowej, ale mogą starać się o przyjęcie do jakiejkolwiek szkoły na terenie kraju. Rodzice mogą posłać dziecko do wybranej szkoły, pod warunkiem, że dana placówka edukacyjna dysponuje wolnym miejscem. Każda szkoła jest zobowiązana do przygotowania regulaminu dotyczącego zapisów nowych uczniów, który uściśla w jakiej kolejności przyjmowane są dzieci w przypadku większej liczby zainteresowanych niż miejsc, którymi dysponuje dana placówka. Regulamin ten powinien być dostępny do wglądu dla wszystkich starających się o miejsce w danej placówce.

Szkoły nie mogą pobierać opłat warunkujących przyjęcie, z wyjątkiem płatnych szkół i szkół z internatem.

Od 2018 r. szkoły podstawowe nie mają prawa brać pod uwagę wyznania uczniów jako kryterium przyjęcia do szkoły, wyjątkiem są szkoły prowadzące nauczanie religijne lub edukację w religii mniejszościowej, które mogą traktować priorytetowo uczniów danej religii. Ponadto szkoła, której celem jest promowanie określonych wartości religijnych, może odmówić przyjęcia ucznia, który nie jest danego wyznania – pod warunkiem wykazania, że odmowa jest niezbędna do zachowania etosu szkoły.

Szkoły nie mogą prowadzić naboru w oparciu o czas złożenia wniosku (zasada „kto pierwszy ten lepszy”).

Obowiązkiem zarządu szkoły jest publikacja ogłoszenia o naborze przed rozpoczęciem procedury. W ogłoszeniu szkoła musi poinformować o możliwości uzyskania regulaminu, okresie przyjmowania wniosków oraz udostępnić wzór podania i niezbędnych załączników.

W celu uzyskania informacji na temat wymaganych dokumentów, aby dziecko zapisać do szkoły warto kontaktować się z wybraną szkołą. W wyborze szkoły pomocny będzie irlandzki odpowiednik polskiego Ministerstwa Edukacji. Na jego stronie internetowej znajduje się bowiem wyszukiwarka szkół: www.education.ie.

W formularzu wystarczy wpisać miasto, a na monitorze pojawią się wszystkie funkcjonujące w nim szkoły wraz z danymi teleadresowymi i podstawowymi informacjami o rodzaju placówki.

Następnie najlepiej jest skontaktować się z wybraną placówką – pobrać odpowiednie formularze, zapoznać się z kryteriami przyjęć i przygotować wymagane dokumenty. Wszystkie informacje dotyczące zasad rekrutacji można uzyskać w szkolnych sekretariatach.

Szkoły są zobowiązane do przyjęcia wszystkich aplikujących do nich dzieci, chyba że otrzymają więcej podań niż mają miejsc.

Niepełnosprawność dziecka nie może być podstawą do odrzucenia jego aplikacji. W teorii wszystkie szkoły powinny przyjmować dzieci z niepełnosprawnościami, jednak w praktyce nie wszystkie szkoły są przystosowane do potrzeb tych uczniów. Rodzic może się zdecydować, by posłać dziecko do szkoły specjalnej lub oddziału specjalnego w wybranej szkole. Placówka może odmówić przyjęcia dziecka, jeżeli nie jest w stanie sprostać jego specjalnym potrzebom.

Jeśli rodzic dziecka z niepełnosprawnością ma problem, by znaleźć odpowiednią szkołę może poprosić o pomoc Krajową Radę Edukacji Specjalnej (National Council for Special Education) lub Agencję do spraw dzieci i rodziny (TUSLA). Organizacje te mogą wyznaczyć szkołę w rejonie, która musi zapewnić odpowiednie świadczenia dla danego dziecka.

Jeśli dziecko nie dostało się do żadnej ze szkół, a placówki, które odrzuciły wniosek nie  udzieliły innych rekomendacji, rodzice mogą poprosić Agencję do spraw dzieci i rodziny (TUSLA), która może udzielić wsparcia.

Rodzice mogą złożyć odwołanie od decyzji o odrzuceniu wniosku o przyjęcie dziecka do szkoły do Sekretarza Generalnego Departamentu Edukacji i Umiejętności: zobacz

 

Rok szkolny

Informacje na temat daty rozpoczęcia i zakończenia roku szkolnego, przerw semestralnych, ferii i wakacji można znaleźć na stronie Departamentu Edukacji i Umiejętności (Irlandia): zobacz.

Nauka języka angielskiego

Irlandzkie szkoły zapewniają dodatkowe zasoby edukacyjne dla dzieci, dla których angielski nie jest językiem ojczystym. Więcej na temat szkół języka angielskiego w Irlandii: zobacz

 

Obowiązki i prawa rodzica

Rodzice są zobowiązani do każdorazowego informowania szkoły o nieobecności dziecka na zajęciach. Najlepiej, aby zwolnienie z zajęć było przekazane na piśmie.

Jeśli dziecko nie uczęszcza regularnie do szkoły i Tusla uzna, że rodzic nie spełnia należycie prawnego obowiązku zapewnienia, że dziecko uczęszcza do szkoły, wysyła do rodzica School Atendance Notice. Jest to rodzaj ostrzeżenia, że jeśli dziecko nadal nie będzie uczęszczać regularnie do szkoły, rodzicowi mogą grozić prawne konsekwencje, takie jak grzywna lub nawet pozbawienie wolności przez miesiąc. Jeśli rodzic zapewnia właściwą alternatywną edukację, musi to odpowiednio udowodnić.

Istotnym jest wsparcie rozwoju dziecka także w domu, przez rodziców.

Zaleca się, aby rodzic interesował się zajęciami dziecka  w szkole, konsultował ze szkołą rozwój dziecka, uczęszczał na spotkania z nauczycielami, rozmawiał z nauczycielami o swoich spostrzeżeniach, chwalił dziecko za jego osiągnięcia i motywował do dalszych działań.

Wszelkich informacji dla rodziców na temat systemu edukacji w Irlandii, dostępu do szkół, także porady można znaleźć w przewodniku: zobacz.

 

System wsparcia szkolnego

W szkołach zapewniona jest pomoc psychologiczna dla uczniów. Jest ona w szczególności skierowana do dzieci z niepełnosprawnościami, ale obejmuje też pozostałych uczniów.

Health Service Executive (HSE) zapewnia szkolny program badań i szkolny program szczepień dla dzieci uczęszczających do publicznych szkół podstawowych. Wszelkie problemy zdrowotne zdiagnozowane podczas badań szkolnych są leczone bezpłatnie w szpitalach publicznych, dotyczy to również opieki dentystycznej.

Niektóre szkoły dysponują oddziałami szkolnymi dedykowanymi dzieciom z dysleksją. W takiej klasie na jednego nauczyciela może przypadać maksymalnie 9 uczniów.

Wśród grona pedagogicznego wszystkich szkół znajdują się również nauczyciele zajmujący się edukacją specjalną, którzy są przydzielani do dzieci o szczególnych potrzebach edukacyjnych. Dodatkowi nauczyciele mogą być przydzieleni całej klasie, wybranym grupom dzieci lub mogą oni udzielać indywidualnych korepetycji. Diagnoza dysfunkcji jest bezpłatna.

Asystenci nauczycieli są przydzielani szkołom do pracy z dziećmi o szczególnych potrzebach opiekuńczych. Wspierają oni uczniów potrzebujących opieki w wyniku niepełnosprawności, trudności w zachowaniu lub poważnych problemów medycznych. Asystent może być przydzielony dziecku w wymiarze kilku godzin w tygodniu lub do opieki całodziennej.

Lipcowy program edukacyjny to umowa o finansowaniu szkół w celu zapewnienia dalszej edukacji specjalnej w lipcu. Szkoły specjalne i ogólnodostępne szkoły podstawowe ze specjalnymi klasami dla dzieci z autyzmem mogą rozszerzyć swoje usługi edukacyjne do lipca. Istnieje również lipcowy program dla uczniów z poważnymi/głębokimi ogólnymi trudnościami w uczeniu się. Finansowanie obejmuje również usługi transportowe i opiekuńcze.

Państwowe szkoły podstawowe oferują uczniom z zaburzeniami mowy specjalne lekcje. O takie zajęcia mogą wnioskować tylko szkoły, w których uczy się co najmniej pięciu uczniów z takimi zaburzeniami.

Pomoc lokalnych władz

  • Specjalny program dofinansowania do kształcenia w domu zapewnia rodzicom fundusze na edukację dla dzieci, które (z wielu powodów, takich jak przewlekła choroba) nie są w stanie uczęszczać do szkoły. Program jest również dostępny dla dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych, które oczekują na wskazanie odpowiednio przystosowanej szkoły;
  • Jeśli szkoły nie uczestniczą w lipcowym programie edukacyjnym, program miesięcznego dofinansowania nauki w domu jest oferowany jako alternatywa dla uczniów, którzy normalnie uczęszczają do takich szkół;
  • Dodatek na odzież i obuwie na powrót do szkoły pomaga pokryć koszty mundurków i obuwia dla uczniów. Aby móc ubiegać się o ten zasiłek rodzic lub opiekun musi otrzymywać określone świadczenia socjalne lub świadczenia na szkolenia, być uczestnikiem programu pomagającego w znalezieniu zatrudnienia lub programu edukacji dla dorosłych, a całkowity dochód gospodarstwa domowego nie może przekraczać określonej kwoty;
  • Program dofinansowania do podręczników i materiałów edukacyjnych – jest skierowany głównie do dzieci z rodzin o niskich dochodach. Dyrektor szkoły zarządza środkami przekazanymi od Departamentu Edukacji i Umiejętności, by sfinansować system wymiany podręczników wśród uczniów lub by dofinansować zakup materiałów szkolnych dla konkretnego ucznia. By ubiegać się o pomoc, należy skontaktować się z dyrektorem szkoły dziecka. Dyrektor ma całkowitą swobodę w podejmowaniu decyzji, którzy uczniowie najbardziej kwalifikują się do skorzystania z programu;
  • Uczniowie, których rodzice lub opiekunowie są posiadaczami aktualnej karty medycznej (medical card) nie muszą uiszczać opłaty za Junior i Leaving Certificate;
  • W ramach programu dotacji dla osób zamieszkujących odległe tereny udostępniane są fundusze dla uczniów zamieszkujących z dala od szkół drugiego stopnia. By kwalifikować się do uczestnictwa w programie uczeń musi mieszkać minimum 4.8 km od najbliższej szkoły drugiego stopnia i przynajmniej 3.2 km od punktu odbioru transportu takiej szkoły. Ponadto uczeń musi uzyskać miejsce w publicznej szkole drugiego stopnia nie dalej niż 25 km od miejsca zamieszkania;
  • Program dotacji na technologie wspomagające dla szkół podstawowych zapewnia środki na zakup specjalistycznego sprzętu. Organizacje, a w niektórych przypadkach rodzice lub opiekunowie, mogą uzyskać dostęp do dodatkowych dotacji na edukację specjalną, w tym na naukę w domu, czy irlandzki język migowy. Wiecej informacji na ten temat: zobacz.
 
Wychowanie
 

Obowiązki rodzica

Rodzice i opiekunowie są odpowiedzialni za wychowanie, edukację i własność prywatną dziecka. Mają oni również prawo do reprezentacji prawnej małoletniego.  

W Irlandii nie określono przepisami dokładnego wieku, od którego można pozostawiać dzieci same w domu. Uważa się, że niemożliwe jest ustalenie odgórnych przepisów ustalających, w którym momencie małoletni jest wystarczająco dojrzały. Jednak jeśli rodzic lub opiekun narazi dziecko na niebezpieczeństwo poprzez pozostawienie go bez opieki, może zostać skazany za zaniedbanie.

Problemy wychowawcze

Główną organizacją rządową zajmującą się pomocą dla rodzin jest TUSLA – Agencja ds. Dziecka i Rodziny (The Child and Family Agency), której zadania są uregulowane ustawowo w Child and Family Agency Act 2013  zobacz.

Do najważniejszych zadań Agencji należą m.in.:

  • wspieranie i promowanie rozwoju, dobra i ochrony dzieci oraz sprawnego funkcjonowania rodzin,
  • oferowanie opieki i ochrony dla dzieci w przypadku, gdy ich rodzice nie są w stanie lub zachodzi prawdopodobieństwo, że nie są w stanie zapewnić odpowiedniego poziomu opieki, jakiego dziecko wymaga,
  • upewnianie się, że każde dziecko przebywające w Irlandii (niezależnie od obywatelstwa) chodzi do szkoły lub pobiera edukację w inny sposób oraz monitorowanie uczęszczania dzieci do szkół Tusla jest odpowiedzialna za zapewnienie regularnego uczęszczania dzieci do szkoły lub zdobywania wykształcenia. Urzędnicy ds. pomocy edukacyjnej (EWO) Tusli współpracują ze szkołami, nauczycielami i rodzicami, aby zachęcać do regularnego uczęszczania do szkoły. Opracowują także strategie ograniczania absencji i przedwczesnego kończenia nauki. EWO działają również jako obrońcy lub wsparcie dla rodziców, opiekunów i dzieci mających trudności z uczęszczaniem do szkoły lub opieką edukacyjną,
  • konsultowanie się z dziećmi i rodzinami w celu wprowadzenia zmian i usprawnień w działalności Agencji,
  • wzmacnianie współpracy między właściwymi instytucjami w celu zapewniania jednolitego i skutecznego działania.

Do najważniejszych obszarów działania Agencji należą:

  • sprawy opieki i dobrobytu dzieci,
  • sprawy edukacji dzieci,
  • usługi psychologiczne,
  • inne rodzaje opieki (szczegółowo omówione na stronie Agencji),
  • wsparcie dla rodzin na poziomie lokalnym,
  • usługi „Early Years” polegające m.in. na inspekcji wszelkich usług przedszkolnych (przedszkola, żłobki, itp.),
  • sprawy dot. przemocy w rodzinie, przemocy seksualnej oraz przemocy na tle płciowym.

Tusla oferuje liczne programy mające na celu wsparcie rodziny, takie jak: 

  • Usługi Wsparcia Rodziny (Family Support Services), które polegają na możliwości rozmowy ze specjalistami i tworzeniu grup wsparcia: zobacz
  • Zapobieganie, Partnerstwo i Wsparcie Rodziny  (Prevention, Partnership and Family Support) jest kompleksowym programem wczesnej interwencji i prac profilaktycznych podejmowanym przez Tuslę: zobacz
  • Rodzicielstwo 24 siedem dni w tygodniu (Parenting 24 Seven) oferuje informacje na temat potrzeb dziecka na różnych etapach jego rozwoju oraz porady dotyczące wychowania: zobacz
  • Program Centrów Zasobów Rodzinnych (Family Resource Centres), którego celem jest poprawa funkcjonowania jednostki rodzinnej poprzez wsparcie lokalnych społeczności. Każde centrum  działa niezależnie, współpracując z osobami, rodzinami, społecznościami, a także statutowymi i pozastatutowymi agencjami. FRC działają jako pierwszy krok do uczestnictwa w społeczności i integracji społecznej. Program kładzie nacisk na zaangażowanie społeczności lokalnych w rozwiązywanie problemów: zobacz
  • Meitheal – program realizowany przez Tuslę z innymi partnerami mający na celu rozpoznanie, zdefiniowanie, zaprojektowanie i wdrożenie ram świadczenia usług w zakresie profilaktyki, partnerstwa i wsparcia rodzinnego: zobacz

Organizacją pozarządową, która jednocześnie zajmuje się pomocą migrantom oraz wsparciem rodziny jest Migrant Family Support Service. Organizacja ta ma za zadanie wsparcie i pomoc dla rodzin migrantów, zwiększanie świadomość na temat obowiązujących w Irlandii standardów prawnych w zakresie rodziny oraz popieranie rozwoju kulturowego. Centrum operuje głównie na terenie Dublina i Cork.

Adresy email:

DUBLIN – NCP Migrant Family Support Service Tel (01) 872 7842

E-mail: familysupport@newcommunities.ie

CORK – NCP Cork Migrant Family Support Service Tel 021 239 9910

E-mail: familysupport@newcommunities.ie

Pozostałymi organizacjami zajmującymi się wsparciem rodzin są m.in.:

Barnardos: www.barnardos.ie

One Family: www.onefamily.ie

Family Carers Ireland: www.familycarers.ie

Oraz wsparciem migrantów:

Migrant Rights Centre www.mrci.ie,

Crosscare Migrant Project www.migrantproject.ie

Warto również skierować swoje pytania do lokalnego Citizens Information Centre: zobacz

 

Problemy rodzinne

Separacja rodziców

Separacja umowna (porozumienie o separacji)

Wyszkolony mediator może pomóc parom, które zdecydowały się na separację i które chcą wynegocjować warunki separacji bez angażowania prawników. Mediacja rodzinna jest finansowana przez państwo. Jest bezpłatna dla pary. Dostępni są również liczni wyszkoleni mediatorzy, którzy za opłatą prowadzą prywatne mediacje. Mediator może pomóc w sporządzeniu umowy, ale taka umowa nie jest prawnie wiążąca. Aby ją prawnie zalegalizować należy skonsultować się w tej sprawie z adwokatem.

Umowa o separacji jest prawnie wiążącą pisemną umową między mężem i żoną, określającą ich przyszłe prawa i obowiązki. Taka umowa jest również znana pod nazwą „akt separacji.” Umowa będzie zawierać szereg warunków, w tym w szczególności:

  • porozumienie o osobnym życiu i niezakłócaniu oraz nieprzeszkadzaniu sobie nawzajem,

  • ustalenia dotyczące odpowiedzialności i opieki nad dziećmi pozostającymi na utrzymaniu, w tym

  • jeśli to konieczne, kontakty, jakie każdy z małżonków będzie utrzymywał z dziećmi,

  • kwota alimentów, które należy wypłacić na utrzymanie współmałżonka i dzieci, pozostających na utrzymaniu oraz sposób i czas wypłacenia świadczenia,

  • ustalenia dotyczące tego, kto będzie właścicielem domu, kto będzie mieszkać w domu rodzinnym.

Separacja sądowa

Jeżeli małżonkowie nie mogą dojść do porozumienia w sprawie warunków, na których dochodzi do separacji, lub jeśli tylko jeden ze współmałżonków dąży do separacji, można złożyć wniosek do sądu o wydanie orzeczenia o separacji sądowej. Separacja nie daje małżonkom prawa do ponownego zawarcia małżeństwa. Dopiero wyrok rozwodowy daje stronom prawo ponownego zawarcia małżeństwa.

Sąd może wydać postanowienie o separacji sądowej z jednego lub kilku następujących powodów:

  • cudzołóstwo,

  • nierozsądne zachowanie,

  • rozłąka na nieprzerwany okres jednego roku przed złożeniem wniosku,

  • jeżeli strony mieszkają oddzielnie przez nieprzerwany okres jednego roku przed złożeniem wniosku i oboje małżonkowie wyrażają zgodę na wydanie decyzji,

  • jeżeli strony mieszkają oddzielnie przez trzy lata, niezależnie od tego, czy drugi z małżonków wyraża zgodę, lub

  • w przypadku braku normalnego związku małżeńskiego między małżonkami przez co najmniej jeden rok.

Wydając orzeczenie o separacji sądowej, sąd może również wydać dodatkowe orzeczenia w sprawach takich jak m.in.:

  • ustalenia dotyczące opieki i kontaktów z dziećmi pozostającymi na utrzymaniu,

  • świadczenia finansowe dla współmałżonka i dzieci pozostających na utrzymaniu, wypłacane okresowo w stałych terminach lub jednorazowe,

  • wykluczenie małżonka z domu rodzinnego poprzez przyznanie drugiemu małżonkowi prawa do mieszkania w domu rodzinnym przez całe życie lub na czas określony,

  • zakaz dla współmałżonka wstępu do domu rodzinnego, poprzez zakazanie małżonkowi wchodzenia do domu oraz stosowania przemocy lub grożenia przemocą małżonkowi lub dzieciom,

Wszelkie informacje na temat separacji są dostępne w języku polskim na stronie Legal Aid Board: https://www.legalaidboard.ie/en/our-services/legal-aid-services/information-in-other-languages/

 oraz Europejskiej sieci sądowej: https://e-justice.europa.eu/content_divorce-45-ie-pl.do

Rozwód rodziców

Udzielając rozwodu, sąd może wydawać orzeczenia dotyczące przyszłych warunków życia, kontaktu i finansowej odpowiedzialności za dzieci z małżeństwa, jak również w odniesieniu do mienia małżeńskiego i zabezpieczeń emerytalnych. Jeśli osoba chce rozwiązać prawnie istniejące małżeństwo, musi wystąpić do sądu (sądu okręgowego lub sądu wyższej instancji) o wydanie orzeczenia o rozwodzie. Możliwe jest uzgodnienie warunków rozwodu między mężem i żoną, jednak sąd musi udzielić rozwodu.

Sąd wyda orzeczenie o rozwodzie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

  • w dniu wszczęcia postępowania małżonkowie zamieszkiwali oddzielnie przez przynajmniej cztery lata z pięciu poprzedzających lat lub przez okresy wynoszące łącznie cztery lata w okresie pięciu poprzedzających lat,

  • nie można racjonalnie przypuszczać, że małżonkowie się pogodzą,

  • jeśli sąd jest przekonany, że dla każdego małżonka i wszystkich pozostających na utrzymaniu dzieci zostało lub zostanie ustanowione właściwe zabezpieczenie.

Mieszkanie oddzielnie niekoniecznie musi oznaczać życie w różnych domach. Możliwe jest osobne życie pod jednym dachem, które sąd uzna za spełniające to wymaganie.

Nie jest konieczne uzyskanie separacji prawnej w celu uzyskania rozwodu. 

Rozwód w Irlandii można uzyskać w sytuacji, gdy w chwili wszczęcia postępowania miejsce zamieszkania jednego z małżonków znajdowało się na  terytorium Irlandii lub miejsce zwykłego pobytu jednego z małżonków znajdowało się na terytorium Irlandii przez okres jednego roku przed datą wszczęcia postępowania. Pojęcie stałego pobytu reguluje prawo zwyczajowe, zatem osobno w każdej sprawie sąd poddaje ocenie zaistniałe okoliczności faktyczne. Mimo że ogólnie rzecz ujmując miejscem stałego pobytu osoby jest jej miejsce stałego zamieszkania, zwykle miejsce pochodzenia, równie dobrze może to być inne wybrane miejsce stałego pobytu, jeżeli podejmowane czynności wskazują na zamiar zamieszkania na stałe lub na czas nieokreślony.

Wydając orzeczenie o rozwodzie, sąd może również wydać dodatkowe orzeczenia w sprawach takich jak:

  • opieka i kontakty z dziećmi pozostającymi na utrzymaniu,

  • świadczenia finansowe dla współmałżonka i dzieci pozostających na utrzymaniu,

  • wykluczenie małżonka z domu rodzinnego poprzez przyznanie drugiemu małżonkowi prawa do mieszkania w domu rodzinnym przez całe życie lub na czas określony,

  • zakaz dla współmałżonka wstępu do domu rodzinnego poprzez zakazanie małżonkowi wchodzenia do domu oraz stosowania przemocy lub grożenia przemocą małżonkowi lub dzieciom, ewentualnie, bez zakazywania małżonkowi wstępu do domu rodzinnego, sąd może wydać długoterminowy nakaz ochrony, zakazując małżonkowi stosowania przemocy lub gróźb wobec małżonka lub dzieci,

  • ustalenia dotyczące nieruchomości w odniesieniu do domu rodzinnego lub innej nieruchomości rodzinnej na rzecz któregokolwiek z małżonków lub dzieci pozostających na utrzymaniu,

  • rekompensata finansowa dla zabezpieczenia finansowego małżonka na przyszłość,

  • prawo do dziedziczenia każdego z małżonków po drugim.

Jeśli rozwód zostanie orzeczony poza Irlandią, rozwód może zostać uznany w Irlandii, jeżeli został orzeczony w kraju zamieszkania jednego z małżonków. Możliwe jest zwrócenie się do sądu o oświadczenie o ważności zagranicznego rozwodu.

Warto pamiętać, że jeśli ponownie zawrze się związek małżeński nie można nadal żądać alimentów od byłego współmałżonka, można jednak żądać alimentów na dzieci z poprzedniego małżeństwa pozostające na utrzymaniu.

Wszelkie informacje na temat rozwodu są dostępne w języku polskim na stronie Legal Aid Board: https://www.legalaidboard.ie/en/our-services/legal-aid-services/information-in-other-languages/

 oraz Europejskiej sieci sądowej: https://e-justice.europa.eu/content_divorce-45-ie-pl.do

Opieka nad dzieckiem

Co do zasady rodzice dziecka pozostający w związku małżeńskim wspólnie wykonują władzę rodzicielską wobec dziecka. Jeżeli rodzice nie pozostają w związku małżeńskim, osobą wykonującą władzę rodzicielską jest zasadniczo matka dziecka, ale biologicznemu ojcu dziecka można powierzyć prawo wykonywania władzy rodzicielskiej na podstawie porozumienia zawartego między rodzicami lub na mocy orzeczenia sądu.

W przypadku rozwodu lub separacji rodzice mogą uregulować kwestie związane ze sprawowaniem pieczy nad dzieckiem i prawem do kontaktów z dzieckiem w drodze porozumienia. Jeżeli rodzice nie osiągną porozumienia, mogą zwrócić się do sądu – w takiej sytuacji sędzia może wydać orzeczenie w sprawie sprawowania pieczy nad dzieckiem lub korzystania z prawa do kontaktów z dzieckiem.

Jeśli rodzice nie mogą dojść do porozumienia w sprawie wykonywania władzy rodzicielskiej, rodzice mogą skorzystać z pozasądowych mechanizmów rozstrzygania sporów – takich jak mediacja lub poradnictwo rodzinne.

Więcej informacji: https://e-justice.europa.eu/content_parental_responsibility-302-ie-pl.do?init=true&member=1

Mediacja to usługa pomagająca parom w Irlandii, które postanowiły się rozwieść lub rozstać, lub które już się rozstały, w negocjowaniu własnych warunków umowy, jednocześnie uwzględniając potrzeby i interesy wszystkich zaangażowanych stron. Mediacja nie jest poradnictwem małżeńskim ani poradą prawną.

Family Mediation Service (Ośrodki Mediacji Rodzinnej) zachęcają rozstającą się parę do współpracy przy wypracowywaniu wzajemnie akceptowalnych ustaleń dotyczących wszystkich lub jednego z poniższych:

  • rodzicielstwo dzieci,

  • wsparcie finansowe,

    • dom rodzinny i nieruchomość,

    • inne problemy związane z rozstaniem.

Więcej informacji o mediacji oraz o środkach prowadzących mediację można uzyskać na stronach: zobacz, zobacz

 

Najczęstsze nieporozumienia

Uprowadzenie dziecka przez jednego z rodziców

Międzynarodowe uprowadzenie dziecka ma miejsce, gdy dziecko jest bezprawnie uprowadzone z kraju lub bezprawnie przetrzymywane w kraju.  Jest to uprowadzenie dziecka przez rodzica z jednego kraju do drugiego bez zgody drugiego rodzica lub z naruszeniem postanowienia sądu.

Irlandia jest stroną międzynarodowych konwencji, które przewidują współpracę między krajami w sprawach o uprowadzenie dziecka. Zasadniczo, gdy dziecko zostanie uprowadzone do kraju, w którym obowiązuje konwencja, dziecko zostanie odesłane do kraju, w którym zwykle mieszka, a sądy w tym kraju rozstrzygną spory dotyczące opieki lub kontaktów.

W pewnych okolicznościach sąd nie wyda postanowienia nakazującego powrót dziecka. Może się tak zdarzyć, jeśli:

  • sąd stwierdzi, że dziecko zostało zabrane za granicę za zgodą drugiego rodzica,
  • w wyjątkowych przypadkach, jeżeli sąd uzna, że istnieje poważne zagrożenie dla dobra fizycznego lub psychicznego dziecka,
  • w wyjątkowych przypadkach sąd może wziąć pod uwagę życzenia dzieci, które oświadczyły, że nie chcą wracać.

Irlandzki organ centralny ds. uprowadzenia dziecka za granicę mieści się w Departamencie Sprawiedliwości i Równości.

Więcej informacji na stronie: zobacz

 
Problemy z prawem
 

System opieki społecznej

Tusla (the Child and Family Agency), czyli Agencja ds. Dziecka i Rodziny, jest to regulowana przepisami ustawodawczymi organizacja, która jest zobowiązana do:

  • wspierania i promocji rozwoju, dobra i ochrony dzieci,
  • wspierania i zachęcania do efektywnego funkcjonowania rodzin,
  • informowania ministra ds. dzieci i młodzieży w kwestiach dotyczących odpowiedzialności agencji.

Do jej zadań należy m.in.:

  • ochrona i opieka nad dziećmi, w przypadkach, gdy ich rodzice nie są w stanie zapewnić im opieki, której potrzebują,
  • dbanie o to, by wszystkie dzieci w Republice Irlandii uczęszczały do szkół i placówek edukacyjnych,
  • dbanie o to, by dobro dziecka było traktowane jako wartość nadrzędna.

Tusla podejmuje działania wówczas, gdy rodzice nie wypełniają obowiązków rodzicielskich względem swoich dzieci, lub gdy istnieją podejrzenia, iż dziecko jest zaniedbywane, maltretowane fizycznie lub emocjonalnie, bądź też doszło do molestowania seksualnego.

Podejmują działania zarówno na podstawie zgłoszenia, jak i z urzędu.

Rodzaje zachowań, które mogą stać się przesłanką do podjęcia interwencji:

Agencja CFA wymienia cztery podstawowe typy nadużyć:

  • zaniedbanie – kiedy dziecko cierpi z powodu braku: jedzenia, ubrania, ciepła, odpowiedniej higieny, stymulacji intelektualnej, nadzoru i bezpieczeństwa, przywiązania i okazywania uczuć przez dorosłych, opieki medycznej;
  • znęcanie psychiczne – zazwyczaj występuje pomiędzy rodzicem/opiekunem prawnym a dzieckiem i nie jest wynikiem jakiegoś pojedynczego wydarzenia lub serii wydarzeń. Występuje, gdy potrzeby rozwojowe dziecka – takie jak okazywanie uczuć, aprobata czy bezpieczeństwo nie są zapewnione;
  • znęcanie cielesne nad dzieckiem to znęcanie się, z którego wynika lub może wynikać zranienie lub uszczerbek na zdrowiu. Jest ono przyczyną działania lub jego braku ze strony rodzica/opiekuna prawnego i każdej innej osoby odpowiedzialnej za dziecko, posiadającej nad nim władzę lub która posiada jej/jego zaufanie. Może być to pojedyncze zdarzenie lub seria zdarzeń;
  • molestowanie seksualne – występuje, kiedy dziecko jest wykorzystane przez osobę dla swojego (lub innych osób) zaspokojenia lub podniecenia seksualnego.

Tusla dysponuje wieloma środkami zaradczymi w przypadku stwierdzenia zagrożenia dobra dzieci:

  • Plany pomocowe: działania mające na celu poprawę sytuacji dziecka, włączająca rodziców, pracowników socjalnych i władze szkolne.
  • Interwencja państwa w życie rodzinne

Charakter interwencji państwa i postanowienia dotyczące opieki nad dzieckiem są uregulowane w Konstytucji i aktach ustawowych. Można je podzielić następująco:

  • dobrowolna opieka,
  • opieka w sytuacji nagłej,
  • opieka wymagająca nadzoru Tusli bez odbierania dzieci rodzicom,
  • opieka wymagająca odebrania dziecka rodzicom.

Voluntary Care Order (opieka dobrowolna, bezterminowa, tak długo wymaga tego dobro dziecka) – objęcie dziecka opieką w sytuacji, gdy wymaga ono opieki i ochrony, którą może otrzymać jedynie będąc pod opieką państwa, np. w przypadku, gdy rodzice nie są w stanie zapewnić  podstawowej opieki z powodu złego stanu zdrowia, inwalidztwa. Dziecko może być odebrane rodzicom na tej podstawie tylko za ich zgodą. Dziecko pozostaje pod opieką państwa tak długo, jak długo wymaga tego jego dobro przy uwzględnieniu woli rodziców.

Emergency Care Order (opieka w sytuacji nagłej, maksymalnie 8 dni) – jeżeli Garda (irlandzka policja) ma podstawy, by podejrzewać, że zdrowie lub dobro dziecka jest poważnie zagrożone lub będzie zagrożone, jeśli nie nastąpi jego natychmiastowe odebranie z miejsca, w którym przebywa, wówczas mają prawo wkroczyć do domu i zabrać dziecko, a następnie umieścić je w bezpiecznym dla niego miejscu. Następnie opiekę nad dzieckiem przejmuje Tusla. Pracownicy socjalni w zależności od sytuacji, albo oddają dziecko z powrotem pod opiekę rodziców/opiekunów, albo wnoszą do Sądu Rejonowego – District Court o Emergency Care Order. Tusla może wystąpić o Emergency Care Order zarówno dla dziecka, które zostało zabrane przez Gardę, jak i dla dziecka, które w dalszym ciągu pozostaje w domu.

Procedury dotyczące opieki (w innych przypadkach niż nagłe)

W przypadku uznania, że dziecko potrzebuje opieki lub ochrony, której nie jest w stanie uzyskać bez właściwego postanowienia sądu i nie ma potrzeby nagłego odebrania dziecka rodzicom, Tusla może zawnioskować do Sądu o nakaz opieki (Care Order) albo nakaz nadzoru (Supervision order). Nakazy te dają sądom szeroki zakres uprawnień w tym dot. podejmowania decyzji, rodzaju niezbędnej opieki i dostępu do dzieci dla rodziców i  krewnych.

Interim Care Order – (tymczasowy nakaz opieki, maksymalnie na okres 29 dni z możliwością przedłużania) i Full Care Order (pełny nakaz opieki, maksymalnie do 18. roku życia dziecka).

Sąd wydaje nakaz objęcia dziecka opieką społeczną w przypadku, gdy:

  • wobec dziecka była lub w dalszym ciągu jest stosowana przemoc, jest źle traktowane, zaniedbywane lub molestowane seksualnie,
  • jego zdrowie, rozwój, lub szeroko pojęte dobro było lub jest zagrożone,
  • gdy dziecko wymaga opieki i ochrony, lecz nie może ona zostać zapewniona bez nakazu sądowego.

Sąd może wydłużyć termin obowiązywania nakazu opieki z urzędu lub na wniosek innej osoby, jeśli uważa, że zachodzi dalsza konieczność stosowania nakazu.

Prawa i obowiązki rodzicielskie dot. dziecka objętego Full Care Order przejmuje Tusla.

Supervision Order – opieka wymagająca nadzoru, maksymalnie na okres 12 miesięcy, lecz może zostać przedłużony

W Irlandii każdy, kto podejrzewa, że dziecko jest zagrożone lub krzywdzone powinien skontaktować się z Agencją ds. Dzieci i Rodzin. Można zgłosić swoje zaniepokojenie osobiście, pisemnie lub telefonicznie do lokalnego oddziału ze względu na miejsce zamieszkania dziecka.  Poza godzinami pracy Agencji (weekendy lub w nocy) można zgłosić swoje podejrzenia na posterunku Gardy. Dodatkowo nauczyciele oraz inni pracownicy szkół mają obowiązek zapewnienia ochrony dzieci i młodzieży przed jakąkolwiek krzywdą. Wszyscy pracownicy szkół mają obowiązek do zgłaszania kierownictwu wszelkich incydentów oraz skarg samych dzieci odnośnie do jakichkolwiek aspektów nadużyć wobec nich.

Istotnym jest, aby w sytuacji kiedy służby socjalne zaczną interesować się rodziną lub dziecko trafi do rodziny zastępczej, dokładnie zapoznać się ze wszystkimi pismami, dochować terminów odpowiedzi i wyjaśnić sytuację. Rodzice mają prawo wypowiedzieć się co do stawianych zarzutów i bycia wysłuchanym. Mogą także skorzystać z pomocy prawników i mają prawo ustosunkować się do wniosków Tusli o wydanie określonego nakazu opieki oraz odwołać się od każdego nakazu opieki. Więcej informacji na temat praw rodziców znajduje się na stronie: zobacz

Więcej informacji na temat nakazów można uzyskać na stronach internetowych: zobaczzobacz

Tusla – Child and Family Agency

Brunel Building

Heuston South Quarter

Dublin 8

Ireland

Tel: (01) 771 8500

Homepage: www.tusla.ie

Email: info@tusla.ie

Dostęp do pomocy prawnej

Free Legal Advice Clinics (FLAC) – Darmowe Kliniki Pomocy Prawnej

FLAC jest niezależną, dobrowolną organizacją, która prowadzi sieć poradni prawnych w całej Irlandii. Te kliniki są poufne, bezpłatne i otwarte dla wszystkich.

Free Legal Advice Centres

85/86 Dorset Street Upper, Dublin 1

D01 P9Y3

Infolinie informacji prawnych: LoCall 1890 350 250 / +353 1 874 5690

https://www.flac.ie/

https://www.flac.ie/help/centres/ – wykaz lokalnych klinik

https://www.flac.ie/help/online/ – publikacje, materiały informacyjne

Rada ds. Pomocy Prawnej (Legal Aid Board)

Pomoc prawna i doradztwo w sprawach prawa cywilnego to finansowana przez państwo usługa udzielania porad prawnych i pomocy prawnej w sprawach prawa cywilnego dla osób, których nie stać na opłacenie adwokata, świadczona przez Radę ds. Pomocy Prawnej (Legal Aid Board): www.legalaidboard.ie

Biuro Główne:

Quay Street,

Cahirciveen,

Co. Kerry.

V23 RD36

Phone: 066 947 1000

LoCall: 1890 615 200

Fax: 066 947 1035

info@legalaidboard.ie

Biuro w Dublinie

48-49 North Brunswick Street,

Georges Lane,

Smithfield

Dublin 7

D07 PE0C

Tel: 01 646 9600

Fax: 01 646 9799

info@legalaidboard.ie

Sekcja Prawa Karnego

48-49 North Brunswick Street,

Georges Lane,

Smithfield
Dublin 7

D07 PE0C, DX 1085

Tel: 01 646 9644

cla@legalaidboard.ie   

Usługi Mediacyjne

4th Floor

Jervis House

Jervis St

Dublin 1

D01 E3W9

Tel: (01) 874 7446

Fax: (01) 874 6896

Tel: 01 8747 449

Poniżej link do strony, gdzie można znaleźć najbliższą lokalizację: zobacz

Pomoc i porady prawne są dostępne w Radzie ds. Pomocy Prawnej (Legal Aid Board) w sprawach z zakresu prawa rodzinnego dla osób, które spełniają kryterium dochodów i których sprawa jest uznana za zasadną.

Jeśli osoby chcą skorzystać z usług adwokata prywatnie, Law Society of Ireland prowadzi listę firm adwokackich w całym kraju.

www.lawsociety.ie

zobacz

Lista kancelarii prawnych zatrudniających polskich prawników i pracowników w Irlandii na stronie: zobacz

Najczęstsze nieporozumienia

Przemoc domowa może być przemocą fizyczną, seksualną, emocjonalną lub psychiczną, która zagraża bezpieczeństwu lub dobru członków rodziny i niektórych osób w innych relacjach domowych.

Można zgłosić agresywną osobę do Gardy. Gardaí mają prawo aresztować i oskarżyć agresywną osobę. Można również złożyć wniosek do sądu o długoterminowy nakaz ochrony (safety order), nakaz ochrony (protection order), interwencyjny zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (emergency barring order), tymczasowy zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (interim barring order) lub zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (barring order).

Nakazy te są wydawane, jeśli konieczna jest ochrona dobra lub bezpieczeństwa drugiego małżonka / partnera lub dzieci pozostających na utrzymaniu.

Sąd może chronić osoby, których dotknęła przemoc domowa na pięć głównych sposobów:

  • Długoterminowy nakaz ochronny (Safety order)

zabrania osobie użycia przemocy lub grożenia przemocą osobie, która uzyskała nakaz ochrony lub dzieciom pozostającym na utrzymaniu. Nakaz ochrony nie wymaga od osoby opuszczenia domu, w którym zamieszkuje. Osoby niepozostające w związku małżeńskim nie muszą mieszkać wspólnie lub mieć historię wspólnego zamieszkania w przeszłości, aby ubiegać się o nakaz ochrony;

  • Nakaz ochrony (Protection order)

jest tymczasowym nakazem ochrony, który sąd może wydać, gdy osoba ubiega się o długoterminowy nakaz ochrony (safety order) lub zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (Barring order). Nakaz ochrony obowiązuje tylko do czasu rozprawy przed sądem w sprawie o wydanie długoterminowego nakazu ochrony lub zakazu zbliżania się i nakazu opuszczenia lokalu. Osoby nie muszą mieszkać wspólnie lub mieć historię wspólnego zamieszkania w przeszłości, aby ubiegać się o nakaz ochrony;

  • Zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (Barring order)

nakłada obowiązek na osobę, przeciwko której wydany jest nakaz, aby opuściła dom i przebywała z dala od domu (miejsce zamieszkania) osoby ubiegającej się o nakaz lub dzieci pozostających na utrzymaniu;

  • Tymczasowy zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (Interim barring order)

jest tymczasowym nakazem usunięcia z domu. Jest wydawany jedynie w wyjątkowych okolicznościach, ponieważ jest wydawany bez powiadomienia osoby, przeciwko której jest składany. Gdy sąd jest zdania, że istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, że istnieje bezpośrednie zagrożenie wyrządzenia znaczącej krzywdy wnioskodawcy lub dowolnej osobie pozostającej na utrzymaniu, może wydać nakaz tymczasowy. Nakaz tymczasowy wydany bez powiadomienia osoby, przeciwko której jest składany, może trwać nie dłużej niż osiem dni. Kolejne nakazy mogą być wydane do momentu pełnego rozpatrzenia sprawy;

  • Interwencyjny zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (Emergency barring order)

w określonych okolicznościach dostępny jest interwencyjny zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu, dla osób mieszkających razem i rodziców dorosłych dzieci, którzy nie byliby normalnie w stanie ubiegać się o zakaz/tymczasowy zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu, ponieważ mają mniejsze prawa własności w miejscu zamieszkania niż ta osoba przeciw której jest wydawany nakaz. Zakaz może być wydany bez powiadomienia osoby, przeciwko której jest składany i może trwać nie dłużej niż osiem dni.

Sąd rejonowy może wydać długoterminowy nakaz ochronny (Safety order) na dowolny okres maksymalnie do pięciu lat, oraz zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (Barring order) na dowolny okres do trzech lat.  Te nakazy mogą zostać przedłużone. Sąd okręgowy i sąd wyższej instancji mogą wydawać nakazy na czas nieokreślony.

Następujące osoby mogą ubiegać się o nakazy na mocy przepisów dotyczących przemocy domowej:

  • małżonkowie i byli małżonkowie,
  • partnerzy cywilni i byli partnerzy cywilni,
  • konkubenci,
  • rodzice dorosłych dzieci, którzy chcą ubiegać się o ochronę przed tymi dziećmi,
  • osoby żyjące razem w związku, który nie jest sformalizowany,
  • osoby w związku, które nie mieszkają razem, oraz
  • rodzic dziecka przeciwko drugiemu rodzicowi.

Sąd może wydać długoterminowy nakaz ochronny (Safety order, również Protection order), jeżeli strony żyją razem w bliskim związku.

Sąd może wydać zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu (Barring order) konkubentom, którzy żyli razem w bliskim związku. Wszyscy partnerzy w bliskiej relacji mogą starać się o długoterminowy nakaz ochrony (Safety order) oraz nakaz ochrony (Protection order) i nie muszą mieszkać razem. Nakaz opuszczenia lokalu (Barring order) nie zostanie wydany konkubentowi, który jest właścicielem miejsca zamieszkania lub który ma większe prawa własności niż osoba wnioskująca o ochronę. Można ubiegać się o wydanie długoterminowego nakazu ochrony (Safety order) lub nakazu opuszczenia lokalu (Barring order) przeciwko agresywnemu dorosłemu dziecku.

Sąd nie wyda nakazu opuszczenia lokalu (Barring order) dla dziecka, które:

  • pozostaje na utrzymaniu,
  • jest właścicielem miejsca zamieszkania, lub
  • ma większe prawa własności niż rodzic ubiegający się o ochronę.

Osoby mieszkające razem w tym samym domu mogą ubiegać się o ochronę przed drugą osobą. Osoba, przed którą wnioskuje się o ochronę, musi mieć ukończone 18 lat. Jednakże sąd nie przyzna ochrony, jeżeli uważa, że istnieje stosunek umowny między osobami.

Rodzic może ubiegać się o ochronę w imieniu swojego dziecka. Agencja ds. dzieci i rodziny (Tusla) może ubiegać się o ochronę w imieniu osoby lub dzieci na utrzymaniu tej osoby, w okolicznościach, w których dana osoba nie może się o to ubiegać osobiście.

Naruszenie dowolnego nakazu wydanego na mocy ustawodawstwa o przemocy domowej jest przestępstwem. Gardaí mogą aresztować i oskarżyć osobę, która narusza taki nakaz.

Aby złożyć wniosek o wydanie nakazu bezpieczeństwa lub zakazu, należy udać się do lokalnego biura sądu rejonowego. Dane kontaktowe lokalnego biura Sądu Rejonowego są dostępne w Sądzie.

Organizacje, które udzielają pomocy w przypadku przemocy domowej:

Cosc – The National Office for the Prevention of Domestic, Sexual and Gender-based Violence

Department of Justice and Equality

2nd Floor, Montague Court

Montague Street

Dublin 2

D02 FT96

Email: cosc@justice.ie

Website: www.cosc.ie

Sonas Head Office, 5 Aston Quay, Dublin 02 K504

Phone: 01 671 8092 Fax: 01 686 5005

info@sonasdomesticabuse.ie

www.domesticabuse.ie

Women’s Aid

5 Wilton Place

Dublin 2

D02RR27

Tel: +353 1 678 8858

Fax: +353 1 678 8915

Email: info@womensaid.ie

Informacja po polsku: www.womensaid.ie

Tu znajdziesz pomoc
 

Lista kontaktów w Irlandii

  • Centrum Informacji konsularnej 015666306
  • Ambasada RP w Dublinie

5 Ailesbury Road

Ballsbridge

Dublin D04 W221

Tel.: 283 08 55

e-mail: dublin@msz.gov.pl

dublin.political@msz.gov.pl

dublin.culture@msz.gov.pl

dublin.economic@msz.gov.pl

www.dublin.msz.gov.pl

Wydział Konsularny

4-8 Eden Quay, Dublin D01 N5W8,

Tel.   0 871 80 20

e-mail:dublin.consul@msz.gov.pl

dublin.legal@msz.gov.pl

dublin.pass@msz.gov.pl

dublin.polonia@msz.gov.pl

dublin.visa@msz.gov.pl

dublin.op@msz.gov.pl

  • Garda (policja)/straż pożarna/pogotowie

Tel.  112 lub 999

www.garda.ie

www.fire-ireland.com

  • Informacje obywatelskie (Citizens Information)

Tel. 0761 07 4000

  • Opieka społeczna- My Welfare:

Tel. 076 628 5191

www.services.mywelfare.ie

support@MyWelfare.ie

  • Medyczne wsparcie

www.medicalpoland.ie

Tel.:  0 83 383 3426 support@medicalpoland.ie

Medical Tourism / Poland and Worldwide: tourism@medicalpoland.ie

Registered address: 36 Belmont Square, Raheny, Dublin 5, Ireland.

Medical Council

Kingram House

Kingram Place

Dublin 2

D02 XY88

Tel. 1 4983100

  • Rada ds. pomocy prawnej – LEGAL AID BOARD

Dane kontaktowe ogólne:

Siedziba Główna

Quay Street,

Cahirciveen,

Co. Kerry.

V23 RD36

Phone:  066 947 1000

LoCall: 1890 615 200

Fax: 066 947 1035

info@legalaidboard.ie

Biuro w Dublinie

48-49 North Brunswick Street,

Georges Lane,

Smithfield

Dublin 7

D07 PE0C

Phone: 01 646 9600

Fax: 01 646 9799

info@legalaidboard.ie

Sekcja pomocy prawnej w sprawach karnych

48-49 North Brunswick Street,

Georges Lane,

Smithfield

Dublin 7

D07 PE0C, DX 1085

Phone: 01 646 9644

cla@legalaidboard.ie  

Mediacja Rodzinna

4th Floor

Jervis House

Jervis St

Dublin 1

D01 E3W9

Tel: (01) 874 7446

Fax: (01) 874 6896

Phone: 01 8747 449

Dane do regionalnych centrów pomocy prawnej dostępne są pod linkiem zobacz

Dane do regionalnych Ośrodków mediacyjnych dostępne są pod linkiem zobacz

Free Legal Advice Clinics – Kliniki Pomocy Prawnej

Tel: 1890 350 250 lub 01-8745690

www.flac.ie

  • Tusla – Agencja ds. Dzieci i Rodziny (Child And Family Agency)

The Brunel Building,

Heuston South Quarter,

Saint John’s Road West,

Dublin 8

D08 X01F

Phone: 01 7718500

Email: info@tusla.ie

Poniżej informacje do lokalnych oddziałów TUSLI wraz z podziałem Irlandii na części: zobacz

  • Rzecznik Praw Dziecka

Ombudsman for Children’s Office

Millennium House

52-56 Great Strand Street

Dublin 1

www.oco.ie

e-mail:  ococomplaint@oco.ie

  • Irlandzkie Towarzystwo Zapobiegania Okrucieństwu wobec Dzieci (ISPCC)

www.ispcc.ie

29 Lower Baggot Street, Dublin 2

Childline Ireland – jest częścią ISPCC, jest to darmowa i poufna 24h telefoniczna linia zaufania (1800 666 666) oraz możliwość smsowania oraz czatu czynny codziennie w godzinach 10:00-16:00 czat w internecie dla dzieci i młodzieży.

  • Barnardos

Christchurch Square,Dublin 8.

T: (01) 453 0355 Callsave: 1850 222 300

F: (01) 453 0300

E: info@barnardos.ie

www.barnardos.ie

Children’s Rights Alliance

7 Red Cow Lane

Smithfield

Dublin 7

D07 XN29

Tel: (01) 662 9400

Email: info@childrensrights.ie

Linia pomocy:

Tel. 01 9020494

email help@childrensrights.ie

www.childrensrights.ie

  • Law Society

Blackhall Place, Dublin 7, D07 VY24

Tel + 353 1 672 4800 (Monday to Friday, 9.00am to 5.00pm)

Fax + 353 1 672 4801

DX 79 Dublin

Email: general@lawsociety.ie

Twitter: @lawsocireland

www.lawsociety.ie

Lista organizacji polonijnych w Irlandii

Informacje na temat organizacji polonijnych w Irlandii dostępne są na stronie MSZ: zobacz

Lista kontaktów w Polsce

Instytucja

Dane kontaktowe

Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Departament Konsularny

Adres: Al. Szucha 23, 00-580 Warszawa

Telefon: (22) 523-90-00

Strona internetowa: www.gov.pl/web/dyplomacja

Telefon: (22) 523-94-44

E-mail: DK.Sekretariat@msz.gov.pl,  

informacja.konsularna@msz.gov.pl

Ministerstwo Sprawiedliwości

Departament Spraw Rodzinnych i Nieletnich

Adres: Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa

Telefon: (22) 239-07-40

Strona internetowa: zobacz

Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej

Departament Polityki Rodzinnej

Adres: ul. Nowogrodzka 1/3/5,  00‐513 Warszawa

Telefon: (22)250-01-08

Strona internetowa: www.gov.pl/web/rodzina

Telefon: (22) 461-60-60

E-mail: sekretariat.dsr@mrpips.gov.pl

Rzecznik Praw Dziecka

Adres: ul. Chocimska 6, 00-791 Warszawa

Telefon: (22) 583-66-00

Dziecięcy Telefon Zaufania: 800-12-12-12

E-mail: rpd@brpd.gov.pl

Strona internetowa: www.brpd.gov.pl

Rzecznik Praw Obywatelskich

Adres: Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa

Telefon: (22) 551-77-00

Infolinia: 800-676-676

E-mail: biurorzecznika@brpo.gov.pl

Strona internetowa: www.rpo.gov.pl

Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie

Telefon: (22) 599-71-20

E-mail: sekretariat@wcpr.pl

Strona internetowa: www.wcpr.pl

Zielona Linia

(udziela pomocy w zakresie usług rynku pracy i dostępnych świadczeń)

Adres: Centrum Informacyjno-Konsultacyjne Służb Zatrudnienia Zielona Linia, ul. Trawiasta 20b, 15-161 Białystok

Telefon: 19524 (Infolinia)

E-mail: biuro@zielonalinia.gov.pl

Strona internetowa: www.zielonalinia.gov.pl

Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą

Adres: ul. Kielecka 43, 02-530 Warszawa

Telefon: (22) 469-11-26

E-mail: sekretariat@orpeg.pl

Strona internetowa: www.orpeg.pl

Warszawski Ośrodek Interwencji Kryzysowej

Adres: ul. 6-go Sierpnia 1/5, 02-843 Warszawa

Telefon: (22) 855-44-32

E-mail: sekretariat@woik.waw.pl

Wykaz ośrodków interwencji kryzysowej dla poszczególnych województw: zobacz

Stowarzyszenie Polski Komitet Narodowy Funduszu Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci – UNICEF

Adres: ul. Rolna 175 D, 02-729 Warszawa

Telefon: (22) 568-03-00

E-mail: unicef@unicef.pl

Strona internetowa: www.unicef.pl

Ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie „Niebieska Linia”

Telefon: 800-120-002

Strona internetowa: zobacz

Komitet Ochrony Praw Dziecka

Adres: ul. Oleandrów 6, III piętro,  00-629 Warszawa

Telefon: (22) 626-94-19

E-mail: kopd@kopd.pl

Strona internetowa: www.kopd.pl